" ഒരു പ്രേമലേഖനം "

വീണാ.......നിനക്കെന്നെ അവശകാമുകനെന്നു വിളിക്കാം..

നിന്നോടുള്ള പ്രണയത്താല്‍ പരവശനായവന്‍ .....

നിനക്കറിയോ ....നിന്നെ ആദ്യമായ്  ഞാന്‍ കണ്ടതെന്നാണെന്ന്..

ഒരു മഴക്കാലം..കുടയില്ലാതെ നീ ഓടിയെത്തിയത് 
എന്‍റെ  മുന്‍പിലേക്കായിരുന്നു........

മഴത്തുള്ളികളില്‍ പൊതിഞ്ഞ നിന്‍റെ  മുഖം
എന്‍റെ  ഓര്‍മ്മയിലിപ്പോഴുമുണ്ട് ........

നിന്‍റെ കണ്ണുകളിലെ പ്രണയഭാവം......
നിനക്കറിയാത്ത നിന്‍റെ മാസ്മരികത ....

ഞാന്‍ ഞാനല്ലാതായ നിമിഷങ്ങള്‍ ..

ആ  കണ്ണുകളെ അന്നുതൊട്ടിന്നോളം ഞാന്‍ പിന്തുടര്‍ന്നു....

ഇനി വയ്യ...നിന്‍റെ ഇഷ്ട്ങ്ങളെ അറിഞ്ഞില്ലെന്നു ഭാവിക്കാന്‍ എനിക്കു കഴിയില്ല.....

നിനക്കായ്‌ കാത്തുനിന്ന ഇടനാഴികള്‍, 
ഒരിക്കല്‍പ്പോലും കടാക്ഷിക്കാത്ത നിന്‍റെ മിഴിമുനകള്‍ എല്ലാം ഞാന്‍ മറക്കാം....

അതും നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രം......
എന്‍റെ സ്നേഹം..പ്രണയം..

എല്ലാം നിന്‍റെ പുഞ്ചിരിയാണ് ...സന്തോഷമാണ്....

നിനക്ക് പകരം വെക്കാന്‍ എനിക്കു മറ്റൊന്നില്ല .....

നീ മാത്രം......
എന്‍റെ ആത്മാവില്‍ പ്രണയമുള്ളിടത്തോളം

കാലം എന്‍റെയുള്ളില്‍  നീയുണ്ടാവും....

വിവാഹിതയാകുന്ന ഈ അവസരത്തിലും നിനക്കു നല്‍കാന്‍ എന്‍റെ കൈയ്യില്‍ നിന്നോടുള്ള പ്രണയം മാത്രം........

വീണാ......നീയിതു ഗോപന് നല്‍കണം .........

ഈ പ്രണയം ശുദ്ധമാണ്....നിനക്ക് എന്‍റെ വിവാഹസമ്മാനം........


വീണാ...അവസാനമായി ഞാനൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ  ?

എപ്പോഴെങ്കിലും  നീയെന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ..?? 


നിന്നെഞാന്‍ ചേമ്പിലയെന്നു  വിളിച്ചോട്ടെ.....?

ഓരോ പെരുമഴക്ക് ശേഷവും ഒരു തുള്ളിപോലും 

ശേഖരിക്കാന്‍  കഴിയാത്ത പാവം  ചേമ്പില........

അവളിന്നലെ പെയ്ത വെറുമൊരു ചാറ്റല്‍മഴയുടെ 

തുള്ളികള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ 

എനിക്കു സഹതാപമുണ്ട് .......


നിനക്കോ...?  

__________________________________________________________________                          

"ഈ രാത്രി,,,എന്റെ സ്വന്തം ......"

പകലിനെക്കാള്‍  ഞാന്‍ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് രാത്രികളെയാണ്.

എനിക്ക് പറയാനുള്ളതും അവളെ കുറിച്ചാണ് ........ 

രാത്രിയെന്നും എനിക്കിഷ്ട്ടമാണ്......ഹരമാണ് ......

സന്ധ്യയുടെ ചുവപ്പില്‍ നിന്നും  കുളിര്‍മയുടെ കറുപ്പോടെ

കയറി വരുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി ........

എന്റെ ഏകാന്തതയില്‍  നിശബ്ദമായ് എനിക്ക് കൂട്ടായെതുന്നവള്‍.............വിരസമായ പകലുകള്‍ക്ക്‌ ശേഷം 

എന്റെ ചേതനകളെ ഉണര്‍ത്തി ഏകാന്തതയുടെ അനുപമമായ 

സുഖം നല്‍കുന്നവള്‍ ...........

കറുതാലും അവള്‍ അതിസുന്ദരിയാണ് .......

കാട്ടുപെണ്ണിനെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്കയാണ്.........

അവളുടെ നിശബ്ദതക്കു അനേകം അര്‍ത്ഥങ്ങളുണ്ട് ........

ചിലപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന്‌  നിരാശയോടെ മടങ്ങുന്നു .................

മറ്റുചിലപ്പോള്‍ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ മടിത്തട്ടില്‍ 

മുഖം പൂഴ്ത്തി  നിശബ്ധമായി തേങ്ങുന്നു ................

അവളുടെ തിരിച്ചുപോക്ക്  ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാറുണ്ട് 

നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു കിളികള്‍ ചിലക്കുമ്പോള്‍

അവള്‍ ഞെട്ടി എഴുനേല്‍ക്കും  തിടുക്കപ്പെട്ടു യാത്ര പോലും 

പറയാതെ ഓടി മറയും .................

അവള്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് നിലാവുള്ള ദിനങ്ങളിലാണ് ........

നിലാവില്‍ കുളിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ തിളങ്ങുന്ന പ്രകാശകിരണങ്ങള്‍  അവളെ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയാക്കി........

മതിയുടെ സാമീപ്യം അവള്‍ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞത് പോലെ ........

എന്റെ സംശയം ശരിയായിരുന്നു .....അവര്‍ അനശ്വരപ്രണയത്തിന്റെ   പ്രതിരൂപങ്ങളായി.............

നിലാവും രാത്രിയും സംഗമിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു മൂകസാക്ഷിയായി  കാവലായി ഞാനും ഉറങ്ങാതിരുന്നു.............................